Gdy nie udaje się utrzymać członków i co z tym zrobić
Największa przeszkoda w branży fitness pojawia się na samym początku. Prawie połowa osób, które dopiero zaczęły ćwiczyć, rezygnuje w ciągu pierwszych kilku miesięcy, a ponad jedna trzecia uczestników przestaje uczęszczać na zajęcia w ciągu kilku miesięcy.1 Jest to kwestia o zasadniczym znaczeniu, ponieważ decyduje o tym, czy członek będzie regularnie uczęszczał na zajęcia w ośrodku.
Niepewność kształtuje wczesne zachowania
Wielu nowych członków dołącza do nas bez konkretnego planu. Oczekuje się, że będą samodzielnie wybierać ćwiczenia, ustalać intensywność i planować przebieg treningu. Decyzje te podejmowane są w nieznanym otoczeniu, często pod wpływem odczuwanej presji społecznej.
Często pojawiają się doniesienia o zastraszaniu na siłowniach, a bariery związane ze strachem nadal wpływają na frekwencję.2,3 Czynniki te mają wpływ na to, jak długo dana osoba pozostaje na pierwszych kilku sesjach oraz czy w ogóle na nie wraca. Gdy początkowe doświadczenia nie mają ustalonej struktury, pojawia się wahanie.
To właśnie programowanie decyduje o tym, czy członkowie pozostają zaangażowani
Programowanie jest jedną z najbardziej kontrolowanych zmiennych na początkowym etapie doświadczeń członków.
Ogólne wytyczne dotyczące ćwiczeń stanowią solidną podstawę, jednak nie uwzględniają one różnic w poziomie przygotowania, preferencjach ani kontekście.4 Gdy program nie uwzględnia indywidualnych potrzeb, zmniejsza się zaangażowanie uczestników.
Różnice zaobserwowane między grupami osób początkujących, doświadczonych i tych, które przerwały naukę, potwierdzają tę tendencję.5 Każda osoba reaguje inaczej w zależności od swojej sytuacji wyjściowej, jednak wiele programów jest nadal realizowanych tak, jakby te różnice nie istniały.
Systemy adaptacyjne umożliwiają ewolucję oprogramowania wraz z użytkownikiem
Najnowsze osiągnięcia w dziedzinie sztucznej inteligencji (SI) umożliwiły dostosowywanie oprogramowania w odpowiedzi na zachowania użytkowników. Na przykład zalecenia treningowe oparte na uczeniu się z wzmocnieniem mogą poprawić zarówno intensywność ćwiczeń, jak i zadowolenie użytkowników w porównaniu z programowaniem statycznym.6 Te dynamiczne systemy aktualizują zalecenia w oparciu o wyniki uczestników, dzięki czemu program treningowy dostosowuje się do postępów poszczególnych osób.
Tego rodzaju dostosowanie ma szczególne znaczenie na początku, kiedy zaufanie, tolerancja i wzajemne poznanie dopiero się kształtują, a właśnie to ma miejsce w przypadku nowych członków.
Nie każda SI zapewnia ten sam poziom wsparcia
Skuteczność programowania opartego na SI zależy od tego, na ile dobrze odzwierciedla ono daną osobę. Analizy programów ćwiczeń generowanych przez SI wskazują, że systemy oparte na ogólnych danych wejściowych mogą charakteryzować się niewystarczającą różnorodnością i specyficznością.7 Programy uwzględniające szczegółowe dane użytkowników oraz bieżące informacje zwrotne dotyczące wyników zapewniają bardziej trafne wskazówki w trakcie poszczególnych sesji.
To rozróżnienie ma znaczenie przy ocenie skuteczności rozwiązania.
Co to oznacza dla operatorów
Na wczesne przestrzeganie zasad wpływa to, na ile członkowie jasno rozumieją, co mają robić, oraz na ile czują się pewni siebie, wykonując te czynności. PACE został opracowany w celu wsparcia tego etapu. Wykorzystuje indywidualne dane wejściowe oraz autorską, generatywną SI Matrix, aby od pierwszej sesji kierować doborem ćwiczeń, ich intensywnością i postępami. Członkowie nie muszą samodzielnie ustalać, jak zacząć ani jak kontynuować.
Zapewnienie na wczesnym etapie ustrukturyzowanego, zindywidualizowanego doradztwa sprzyja rozwijaniu kompetencji, zmniejsza niepewność i zwiększa prawdopodobieństwo ponownych wizyt.
Ośrodki, które z taką precyzją dbają o członków w pierwszych miesiącach, mają większe szanse na utrzymanie ich w dłuższej perspektywie.
